Psychologia w otyłości

Otyłość jest nadmiernym nagromadzeniem tkanki tłuszczowej w organizmie. W powstawaniu otyłości znaczącą rolę odgrywają następujące czynnniki: genetyczne, środowiskowe, farmakologiczne, psychologiczne. Mimo występowania różnych źrodeł otyłości najczęstszą przyczyną jest nadmiar spożywanej energii (pokarmów) w stosunku do jej zapotrzebowania.

 

Dlaczego za dużo jemy?

Według amerykanskich badaczy zostało wyróżnione kilka najważniejszych powodów dlaczego tak łatwo sięgamy po pokarm:

  • spożywanie dużych ilości pokarmu może być reakcją na różne napięcia emocjonalne;
  • pokarm łatwo dostarcza pozytywnych emocji w trudnych sytuacjach. Ludzie często sięgają po jedzenie w momentach frustrujących, przykrych, trudnych do zniesienia;
  • objadanie się może być jednym z objawów zaburzeń emocjonalnych. Pokarm może odwlekać w czasie nawrót depresji lub wybuch histerii;
  • objadanie się może być rozpatrywane w kategorii uzależnień; brak poczucia nasycenia pomimo ciągłego sięgania po jedzenie;
  • jedzenie jako potrzeba miłości i bezpieczeństwa;

 

Dlaczego tak trudno schudnąć?

Oto kilka powodów dlaczego tak trudno pożegnać się nam ze zbędną tkanką tłuszczową:

- trudność adapatcji do nowego wyglądu ciała po stracie nadmiernych kilogramów;

- zmiana wyglądu może zobowiązywać do nowego stylu życia;

- ciało jako wróg, z którym toczymy ciągłą walkę;

- powtarzanie z pokolenia na pokolenie błędów żywieniowych, tradycja;

- lojalność wobec rodziny (gdy cała rodzina cierpi na otyłość);

- wtórne korzyści z nadwagi np. zwolenienie otyłych członków rodziny z niektórych czynności, bo szybciej się męczą;

- nadwaga może być źródłem poczucia ważności, zainteresowania ze strony innych, np. dzieci, którym zależy na uwadze rodziców;

- objadanie się jako sposób na zwrócenie uwagi np: męża, matki;

- objadanie się może byc formą kary;

- jeżeli nadwaga okazuje się przydatna, trudno sie z nią rozstać;

- zbędne kilogramy są do czegoś potrzebne, ale nie mamy świadomości do czego;

 

Dlaczego psychoterapia indywidualna i grupowa?

Najlepszym efektem w walce z otyłością jest działanie wielokierunkowe tzn. połączenie zmiany stylu życia w sferze cielesnej ( sposób żywienia, aktywność fizyczna, edukacja żywieniowa), jaki i zmiany w sferze „duchowej“(wzrost motywacji, wzmacnianie poczucia własnej wartości oraz nauka radzenia sobie ze stresem).

 

Terapia indywidualna jak i grupowa:

- pomaga dotrzeć do mechanizmów psychologicznych i konfliktów leżących u podłoża otyłości;

- pomaga rozwiązać problem;

- pomaga odnaleźć się w nowym ciele;

- umożliwia wymianę doświadczeń, wspólną naukę od siebie;

- wzmacnia cel dzięki obserwacji wzajemnych efektów;

- relacja z terapeutą, grupą daje poczucie wsparcia, równości;

- buduje i uczy zaufania, zrozumienia, oparcia;

- poprzez rozmowę pozwala na analizę własnego zachowania i zrozumienia go;

- wspólnie z terapeutą, grupą łatwiej zmieniać życie, uczyć się od innych radzenia sobie z trudnościami;

- terapia wzmacnia i motywuje do działania;

- uczy metod relaksu;

- podnosi poczucie wartości;

- poznawanie nowych umiejętności w przyjemnej atmosferze sprzyja zapamiętywaniu ich;

- daje doping do realizacji celu!

 

Terapia psychologiczna w procesie odchudzania zwiększy samoświadomość ciała i potrzeb; wyjaśni mechanizmy dotyczące jedzenia, odchudzania się, obrazu własnego ciała i innych osób, wspomoże w radzeniu sobie ze stresem, nauczy asertywności, poprawnej komunikacji ze sobą i otoczeniem. Celem przede wszystkim jest zdrowie i dobre samopoczucie.

 

Za: Elżbieta Zubrzycka „Apetyt na Zdrowie“